چه دلایلی به‌ جز کارایی و قدرت برای ارتقاء لپ تاپ وجود دارد

به‌ روزرسانی لپ‌ تاپ یا دیگر ابزارهای کاربردی دنیای امروز تنها به‌ خاطر ارتقاء کارایی یا قدرت انجام نمی ‌شود. کاربری‌ های متنوع می ‌توانند در این تصمیم‌ گیری دخیل باشند.

از میان ابزارهای کاربردی دنیای فناوری ، لپ‌ تاپ در گذر زمان تحول ‌های متعددی را تجربه کرده است.

در گذشته‌ ی نه ‌چندان دور ، ارتقاء لپ ‌تاپ به‌ خاطر هماهنگ ‌شدن با به‌ روزترین قطعات سخت‌ افزاری ، نوعی الزامی به‌ نظر می‌ رسید.

امروزه پیشرفت‌ های نسلی در این ابزارهای کاربردی کمتر شده‌ اند و شاید بهبود قدرت و کارایی دیگر دلیل مناسبی برای ارتقاء لپ ‌تاپ نباشد.

 به‌ هرحال هنوز هم دلایل متعددی وجود دارند که کاربران را مجاب به تعویض دستگاه کنونی خود می‌ کنند.

تولیدکننده ‌ها همیشه به ‌دنبال روش‌ هایی هستند تا مصرف‌ کننده ‌ها را به تعویض دستگاه ‌های پردازشی تشویق کنند.

به‌ هرحال در سال‌ های اخیر ، انواع پیشرفت‌ های سخت‌ افزاری در محصولات صورت گرفته‌ اند که در مجموع خرید لپ ‌تاپ ‌های جدید را توجیه می ‌کنند.

سالانه به‌ روزرسانی‌ های متعددی روی دستگاه‌ ها انجام می ‌شود تا جدیدترین مدل‌ ها به‌ عنوان بهترین انتخاب در برابر مصرف ‌کننده قرار بگیرند.

به‌ علاوه امروز بسیاری از قابلیت‌ ها در انواع پرفروش لپ ‌تاپ دیده می ‌شود که زمانی تنها به دستگاه‌ های فوق حرفه ‌ای اختصاص داشت.

از میان قابلیت ‌ها می ‌توان به رزولوشن بالاتر در نمایشگر ، افزایش بازدهی در سخت ‌افزار و عمر باتری اشاره کرد.

ازطرفی ، کیفیت ساخت نیز در بسیاری از حوزه ‌ها بهبود یافته است و حتی در نمونه‌ های پایین‌ رده شاهد کیفیت‌ های خوبی هستیم.

همان ‌طور که گفته شد ، شاید بهبودهای سرعت و کارایی ، دلایل متقاعد کننده‌ ای برای ارتقاء در میان همه ی کاربران نباشد.

در این مطلب سعی می‌ کنیم تا دلایل دیگری برای ارتقاء این دستگاه‌ های کاربردی ذکر کنیم.

نمایشگر

در گذشته ، خرید لپ ‌تاپ‌ هایی با نمایشگر بزرگ ‌تر به‌ معنای وزن بیشتر و دشواری استفاده از دستگاه بود. امروزه چنین چالش‌ هایی دیگر برای خرید محصول جدید ایجاد نمی‌ شوند.

حاشیه‌ ی نمایشگر لپ ‌تاپ ‌ها روز ‌به ‌روز کاهش می ‌یابد و سخت‌افزارها نیز وزن کمتری پیدا کرده ‌اند.درنتیجه کاربر می ‌تواند بدون اضافه کردن وزن زیاد ، به افزایش ابعاد نمایشگر خود بیاندیشد.

به‌ عنوان نمونه ‌ای از به ‌روزرسانی لپ ‌تاپ به‌ خاطر نمایشگر بزرگ ‌تر می ‌توان تعویض مک‌ بوک ایر ۱۱ اینچی ۲۰۱۲ با مک‌ بوک پرو ۱۳ اینچی ۲۰۱۶ را نام برد.

افزایش دو اینچی ابعاد نمایشگر در این مثال موجب افزایش ۲۲۶ گرمی وزن لپ‌ تاپ می ‌شود.

به‌ علاوه مک‌ بوک پرو ۰/۱۷ اینچ عریض ‌تر و ۰/۸ اینچ ضخیم‌ تر است. در همین مثال ، تغییر مذکور آن‌ چنان زیاد نیست که کاربر را از خرید لپ ‌تاپ با نمایشگر بزرگ ‌تر منصرف کند.

حتی در نمونه ‌های ۱۵ اینچی کنونی در بازار هم می ‌توان انتخاب‌ هایی مناسب جهت ارتقاء پیدا کرد.

برای اکثر کاربران ، کیفیت 4K  در نمایشگرهای ۱۳ تا ۱۵ اینچی کاربرد زیادی نخواهد داشت. البته برای افزایش کیفیت متن و تصویر در لپ‌ تاپ لزوما نیازی به خرید محصولاتی با کیفیت 4K  نیست و در نمایشگرهای کوچک می‌ توان تنها با افزایش DPI به کیفیت مناسب دست پیدا کرد.

در چنین ابعادی با خرید دستگاه مجهز به رزولوشن 1080p و بالاتر می‌ توان کیفیت عالی به دست آورد.

به‌ هرحال همین ارتقاء ، تجربه‌ ی جذاب ‌تری را برای کاربر فراهم می‌ کند. به‌ علاوه اکثر سیستم ‌های عامل و اپلیکیشن ‌های کنونی از رزولوشن بالا در نمایشگر پشتیبانی می‌ کنند.

با توجه به پیشرفت‌ هایی که در بالا ذکر شد ، اگر لپ‌ تاپی با عمر بیش از سه سال دارید ، احتمالا به ‌روزرسانی به نمونه ‌های جدیدتر بهبودهای قابل ‌توجهی در تجربه‌ ی نمایشی برای ‌تان ایجاد می ‌کند.

در بخش حرفه‌ ای بازار هم شاهد ظهور نمایشگرهای OLED  در برخی از نمونه ‌ها هستیم. در این‌ میان گیمرها که اهمیت زیادی به نرخ بازسازی تصویر می ‌دهند ، با گزینه‌ های متعددی رو به‌ رو هستند.

به‌ علاوه چنین قابلیت‌ هایی مانند دیگر موارد ، به‌ مرور به بدنه ‌ی بازار می ‌آیند و با قیمت پایین ‌تری در دسترس خواهند بود.

لپ ‌تاپ ‌های میان‌ رده‌ ی بازار همیشه با قیمت‌ گذاری‌ ها رقابتی عرضه می ‌شوند. در گذشته ، شرکت‌ ها برای کاهش قیمت ، کیفیت نمایشگر را کاهش می‌ دادند که منجر به تجربه ‌هایی همچون کاهش زاویه ‌ی دید و تولید رنگ ضعیف می‌ شد.

امروزه اکثر لپ‌ تاپ ‌های میان‌ رده از نمایشگرهای IPS بهره‌ می ‌برند و بار دیگر به ‌روزرسانی به نمونه ‌های روز را توجیه می ‌کنند.

تجهیزات ورود اطلاعات

برخی کاربران هنوز استفاده از ماوس را به ‌عنوان ابزار تعامل با لپ‌ تاپ به تاچ‌ پد ترجیح می ‌دهند ؛ البته تاچ ‌پد هنوز تجهیز مهم و تأثیرگذاری در لپ‌ تاپ محسوب می ‌شود. این قطعات در مرور زمان پیشرفت‌ های مناسبی داشته ‌اند ، اما به‌ هرحال باز هم در نمونه ‌های جدید شاهد انواع بهینه ‌سازی‌ شده‌ ای از آن ‌ها هستیم.

تاچ‌ پد در لپ‌ تاپ‌ های قدیمی مجهز به دکمه ‌هایی در پایین صفحه‌ ی لمسی بود که عمل کلیک راست و چپ ماوس را انجام می ‌دادند.

طراحی مذکور ، کارایی مناسبی نداشت و عملیاتی همچون کشیدن و رها کردن به ‌سختی انجام می‌ شد. تقریبا همه ‌ی لپ‌ تاپ‌ های امروزی مجهز به تاچ‌ پد با قابلیت چندلمسی هستند و کنترل‌ های حرکتی متعددی نیز برای آن‌ ها طراحی شده است.

در واقع ترکیب نرم ‌افزار و سخت‌ افزار بهینه ‌سازی‌ شده در آن ‌ها ، تجربه ‌ی کاربری بهتری را برای مصرف‌ کننده رقم می‌ زند.

اپل را می ‌توان پیش ‌گام عرضه‌ ی تاچ ‌پدهایی با کارایی بالا دانست. کوپرتینویی‌ ها برای اولین‌ بار تاچ‌ پد با صفحه ‌ی بزرگ‌ تر به بازار عرضه کردند. در ادامه نیز اکثر تولید کننده‌ ها همین مسیر را در پیش گرفته ‌اند.

درنهایت کاربرانی که برای تعامل با لپ ‌تاپ به تاچ‌ پد اتکا می‌ کنند ، در استفاده از نمونه‌ های قدیمی با چالش‌ های متعددی رو به‌ رو خواهند بود.

در واقع کاربری استاندارد امروزی ، تفاوت زیادی با طراحی سال‌ های گذشته دارد و هماهنگی با آن دشوار خواهد بود.

تجهیز ورودی دیگر در لپ‌ تاپ‌ ها ، کیبورد بوده که برخلاف ماوس و تاچ‌ پد پیشرفت و تغییر آن ‌چنانی را تجربه نکرده است.

در واقع بهینه‌ سازی‌ ها تنها محدود به کاهش ضخامت و صدای دکمه‌ ها بوده‌ اند. البته در برخی نمونه‌ ها ، تلاش برای نازک کردن محصول نهایی به کاهش طول حرکت دکمه منجر شد که برای کاربردهایی همچون نوشتن زیاد یا بازی مناسب به نظر نمی ‌رسد.

البته لپ ‌تاپ‌ های گیمینگ از این قائده مستثنی هستند و تجربه ‌ی کاربری جذاب‌ تری را برای کاربران خاص ایجاد می‌ کنند.

پردازنده ‌ی مرکزی: کارایی در برابر بازدهی

نپرداختن به پردازنده ‌های مرکزی به‌ عنوان دلیلی برای ارتقاء لپ‌ تاپ ، دور از منطق خواهد بود. فراموش نکنید که محصولات کنونی در این حوزه تنها بهبود در سرعت کلاک را تجربه نمی‌ کنند و بهینه ‌سازی در حوزه‌ های متعدد آن ‌ها صورت می ‌گیرد.

کارشناسان اعتقاد دارند ، قانون مور در افزایش سرعت پردازنده‌ های کنونی کاربرد چندانی ندارد ؛ به‌ عنوان مثال در ادامه فاصله‌ ی قدرت را بین سه پردازنده ‌ی برتر لپ ‌تاپ کنونی بررسی می ‌کنیم.

از میان پردازنده‌ های اخیر در بازار لپ‌ تاپ ، نمونه ‌های Core i7-6567U  اسکای لیک ، Core i7-7567U  کبی لیک و Core i7-8559U کافی لیک برای مقایسه مناسب به نظر می ‌رسند.

پردازنده ‌های i7 اینتل از نسل اسکای لیک نسبت به کلی بیک بهبود عملکردی ۲۱ درصدی را تجربه کردند. در نسل بعدی ، تفاوت بین پردازنده ‌های کبی لیک و کافی لیک به ۳۵ درصد رسید.

افزایش تفاوت عملکرد به‌ خاطر تغییر معماری از دو به چهار هسته بود. درنهایت فراموش نکنید که تفاوت بین نسل ششم تا هشتم پردازنده ‌های لپ‌ تاپ به ۶۴ درصد می ‌رسد.